एखाद्या भाषेच्या उच्चारांचे प्रतिनिधित्व करणारी चिन्हे किंवा चिन्हांची कोणतीही परंपरागत प्रणाली म्हणून लेखन परिभाषित केले जाऊ शकते. लेखन भाषा दृश्यमान करते. भाषण तात्कालिक आहे, तर लेखन ठोस आहे आणि तुलनेत, कायम आहे. बोलणे आणि लिहिणे या दोन्ही गोष्टी भाषेच्या मूलभूत संरचनांवर अवलंबून असतात.