पोर्तुगीज वसाहतवाद्यांनी युरोपला निर्यात होणाऱ्या कृषी मालाच्या उत्पादनावर आधारित अर्थव्यवस्था स्वीकारली. 18 व्या शतकाच्या सुरुवातीपर्यंत साखर हे ब्राझिलियन वसाहतीतील सर्वात महत्त्वाचे उत्पादन बनले होते, जेव्हा सोने आणि इतर खनिजे अधिक महत्त्व धारण करत होते.