अलेस्सांद्रो पोर्टेली सहा घटक ओळखतात जे मौखिक इतिहास इतर ऐतिहासिक स्त्रोतांपेक्षा आंतरिकपणे भिन्न किंवा विलक्षण म्हणून चिन्हांकित करतात. हे मौखिकता, कथनात्मकता, विषयनिष्ठता, विश्वासार्हता, वस्तुनिष्ठता आणि लेखकत्व आहेत.