पाश्चात्य समाजात, मौखिक साहित्याचा वापर हेरोडोटस आणि थ्युसीडाइड्स या सुरुवातीच्या ग्रीक इतिहासकारांकडे परत जातो, ज्यांनी साक्षीदारांच्या तोंडी अहवालांचा व्यापक वापर केला. मौखिक इतिहासाची आधुनिक संकल्पना 1940 मध्ये कोलंबिया विद्यापीठातील अॅलन नेव्हिन्स आणि त्यांच्या सहकाऱ्यांनी विकसित केली होती.