ज्याप्रमाणे लोककथांच्या ओपनिंगमध्ये 'वन्स अपॉन अ टाईम'ला एक प्रमुख स्थान आहे, त्याचप्रमाणे एक शेवटचा वाक्यांश आहे जो इतर सर्वांपेक्षा अधिक सामान्य झाला आहे: ' आणि ते सर्व आनंदाने जगले '.